Salı, Ağustos 11, 2009

dilemma

İçimde bir yerlerde yalnızım aslında… korkağım, savunmasızım. Kendi düşüncelerimden bile korktuğum oluyor kimi zaman. Ama neden? Bu korku neden? Bu yalnızlık neden? Neden bu kadar savunmasızım? Yalnız olmadığım zamanlarda neden güvensizim? İnsanlar yanında bi başkası olduğunda güvende hissetmez mi aslında? Yalnız olduğumda güvendeyim. Yalnız olduğumda mutluyum belki. Hayır gerçek bu değil! Hem yalnızlığımdan korkuyorum hemde yalnız kalmaktan aslında. Yalnızlıktan korktuğum için korkuyorum yalnız kalmaktan. Karanlıktan korkmak gibi aslında anlatmak istediğim. Karanlıktan korktuğumdan yakıyorum lambaları. Ama karanlığı seviyorum… yüksekten korktuğum için bakamıyorum aşağıya. Ama seviyorum yükseklere tırmanmayı. Korkularımı seviyorum. Seviyor muyum?
Yanlış yapmaktan korkuyorum. Yanlışlar yapmaktan hatta… ama seviyorum yanlış yapmayı. Bilerek yapıyorum yanlış dediklerimi. ezber bozuyorum, tabu yıkıyorum. Yasak meyveyi tadıyorum. beklide birdaha değil tatmak göremeyeceğim bile. Gözlerim doyana kadar bakıyorum yasak olana… bir daha göremeyecek olmanın korkusuyla bakıyorum, tadıyorum, doyuyorum. Mutluyum? mutlu muyum?
Mutlu olmaktan başka ne olabilir yaşamanın amacı? Madem öleceğiz biz faniler, o zaman hadi mutlu olalım. Bir şeyler yapalım bunun için mesela. sadece mutlu olmak için ama mutlu etmek için sadece. Gerisi hikaye gelsin bize gerisi teferruat….
Keşke bu kadar basit olabilseydi herşey. Ama değil biliyorum. Bunu bile bile mutlu olmak istiyorum. Mutluluk oyunları oynuyorum. Korkuyorum ama içimde bir yerlerde her şeyden ve herkesten korkuyorum! Yalnızlığımda gömülmek, yalnızlığıma gömülmek, yalnızlığı gömmek istiyorum!
Herkesi tanımak istiyorum yeryüzündeki. Her şeyi tanımak istiyorum. Yolda yürürken her gördüğüme selam vermek istiyorum. Herkesle konuşmak istiyorum istisnasız. Herkes şeffaf olmalı. Bana baktıklarında sadece bakmış olmak için bakmalılar. Altında binbir düşüncenin varlığından korkmamalıyım. Binbir neden aramamalıyım gözlerde sözlerde ifadelerde. İma olmamalı lugatımızda dümdüz olmalı insan. Dümdüz… göründüğü gibi olmalı. Söylemek istediği gibi söylemeli sözünü. Anlatmak istediğini anlatmalı. Duymak istediklerini değil. Gerçek olmalı herşey. Siyah nasıl siyahsa yada beyaz nasıl beyaz tartışılmaz… bu da öyle olmalı işte. Yoruma göre değişmemeli sözler.

1 yorum:

QsTaH dedi ki...

deNeme:)

LinkWithin

Blog Widget by LinkWithin