Salı, Ağustos 18, 2009

Kelimeler anLamını Yitirdi...


kelimeler dans ediyor kafamda. Ordan oraya ordan oraya yaramaz çocuklar gibiler. Bir araya gelip elele tutuşup oynamak istemiyorlar. Cümlelerim o yüzden öznesiz. yaramaz yüklemlerim ordan oraya zıplıyor sürekli tutup sokamıyorum bir cümlenin sonuna. O kadar güzellerki ama. hepsi kendi halinde. O kadar özgür o kadar mutlularki. Her kelimenin suratında kocaman bir gülümse. Mutsuzluk varya hani karamsarlık, umutsuzluk, ölüm varya onlar bile tebessüm ediyorlar. Onlara yüklenen anlama inat gülümsüyorlar.
Umutsuzluğun elinden umut tutmuş. Birlikte denizi seyrediyorlar. Uçsuz bucaksız sonsuz görünüyor deniz hiç bitmemecesine… umutsuzluk bir denize bakıyor bir umuda. Gülümsüyor…
Ölümle hayat birlikte çiçek topluyorlar kırlarda. O kadar güzelki çiçekler. Göz alıcı rengarenk. Mis gibi bir koku var etrafta. Kırmızılar yeşiller morlar… hepsi ordalar. ölüm bir çiçeklerin güzelliğine bakıyor bir hayata. Gülümsüyor…
Kıyamıyorum onlara hadi gelin benim silik cümlelerimdeki yerinizi alın diyemiyorum. Mutsuzluğa anlamını hatırlatıp yüzündeki gülümsemenin sönmesini istemiyorum. O yüzden dokunmuyorum onlara.
Anlamlarda sıkışıp kalmak istemiyorum. Yeni anlamlar yüklemek istiyorum ezberlediklerimize. Ezberimdekileri unutmak! Anlam aramıyorum hiçbir kelimede…

1 yorum:

maydanoz dedi ki...

Blogumda ödülünüz var, bilmenizi isterim. Selamlar..

LinkWithin

Blog Widget by LinkWithin