Salı, Şubat 23, 2010

Haydi Kızlar Alışverişe...



Son iki haftadır çılgınca bir alışveriş furyası içindeyim. Çılgınca tabiri tam olarak açıklıyor sanırım durumumu. Aldıqım bir şeyin eve geldiğimde farklı rengini almak için tekrar atıyorum kendimi meydanlara. Enginlere sığmıyorum taşıyorum adeta… Beyazını aldığım ayakkabının siyahını da istiyorum mesela. Mağazalarda ki indirim etiketleri halüsilasyonlar görmeme neden oluyor. neymiş efendim 3 al bir öde, bir Alana bir bedava, 4 al 2 öde, sen yeter ki al yarısını biz ödeyelim, bedava yaptık koş koş koş bir durum var ortada. Bir kot beğeniyorum mesela ama o kotu alırsam çeşitli kombinasyonlarla düşünerek 2 kazak bir ayakkabı bir kemer bir toka almam gerektiği sonucu çıkıyor. O kadar masrafa giremem diyorum kendimi sürükleye sürükleye götürüyorum mağazanın önünden. Ya da beğendiğim bir ayakkabıdan yola çıkıp daha farklı eksikler buluyorum. Aynı model çantanın farklı renklerini almak istiyorum. Hatta bir şal beğendim şalın yeşil (ama böyle tatlı bi yeşil) kaşe bir mont içinde ne kadar güzel duracağını farkettim. Mağazalarda yeşil kaşe mont ararken buldum kendimi. Normalde montu alıp içine dışına ya da ne biliyim işte civar çevresine uygun şal alınır di mi? yok ben şalı takmak için mont alıyorum(?) Işte o an gerçekten sorunlarım olduğu gerçeği ile yüzleşmek zorunda kaldım. Hayır normalde böyle bir alışveriş canavarı barındırmam içimde. Ama bu son iki hafta ne oldum, nasıl oldum, ne biçim bir insana dönüştüm bilmiyorum.


Mevsim değişikliğinden olabilir efendim durum. Yani sezon sonu indirimler falan filan derken aklım başımdan gitti. Hoş bu ara bir akla sahip olup olmadığım da şüpheli ama azcık bişey vardıysa o da gitti yani. Kaldı ki ben kendi halinde bir memurum arkadaşım. Ay başında elde defter kalem hesap kitap yapan bi insanım. Elektiriğiydi suyuydu internetiydi kirasıydı zartıydı zurtuydu derken ay sonunu göremeyenlerdenim. Neyin peşindeyim anlamadım ki bi. Kapıyı üstümden filan kilitleyin gazozuma uyku ilacı katın benim; elimi kolumu bağlayın bu gidişe bir son verin hayrınıza. Valla kirayı veremiycem o olacak bu gidişle. Ev sahibi anlayışlı adamdır saolsun ama anlayışı hakedecek bi durumum yokki. Ne diycem adama indirimler çok cazipti ben senin kirayla şunu bunu onu bi de şunun bu rengini aldım mı diycem) adam bana demez mi bende evi şunun bu rengine kiraya verdim diye. Der valla. Zira ne dese haklıdır.

3 yorum:

Akbey dedi ki...

Ne Güzel, Ne Güzel : ))
Sıradan ßir Kadın Krizi..Ekstra Bir Durum Yapmana Gerek Yok Bir Kaç Maaştan Sonra Kendine Gelirsin:D

é ℓ ℓ a dedi ki...

hep bu son bu son deriz, sunu da aliyim bu son, ama bu da cok guzeldi ya almazsam icimde kalir vs vs, hep bi bahane hep bi mazeret :) kanimizda var arkadas vazgecemiyoruz. ben tam bir bagimliyim, fabrikatör kizi olucakmisiz aslinda yanlis yerde dogmusuz. Sabanci varisi olucaktik mesela her gun alisverise verirdik kendimizi.. Allah biliyor da vermiyor bize bol parayi bacim :D

HaYaLci dedi ki...

ella; sonuna kadar haklısın katılıyorum sana. araştırsak acaba mısırda filan bi dedemiz çıkabilir mi:)))))

AKbey; kendime gelme dönemimdeyim galiba. Nasıl ödencek bunlar yaa..

LinkWithin

Blog Widget by LinkWithin