Pazar, Aralık 05, 2010

Azad Ettim Azabını Kalbimin



Öylece bakakaldım gidişine…

Dişlerimi sıktım, yumruğumu sonra…

Gözlerimi kapattım ve gidişini seyrettim içimden…

Gördüğüne inanırya insan, gidişine inanmak istemedim.

Ve gittin…

Kendime baktım uzun uzun aynada.

Bende ki sana baktım.

Her zerremde izlerine rastladım. Saçımda tenimde dudaklarımda…

Ağlamayın dedim gözlerime, dinletemedim.

Ateş gibi kor gibi bir damla düştü tenime; bir daha, bir daha ve defalarca...

Durduramadım gözyaşlarımı,

içimdeki seni akıtırcasına, Bende ki seni boşaltırcasına ağladım.

Bu sana son ağlayaşım sevgili…

Neden ağladığımı bilmiyorum artık çünkü…

Gidişine mi? dönmeyişine mi ? hasretine mi? Özlemime mi? Hatırlayamadığıma mı yoksa izlerini?

Belli belirsiz bir gölge gibi izlemeye doyamadığım yüzün…

İzlediğim bir film karesi gibi; e
linde bavulunla arkanı dönüp gidişin

Adını söylemeyi unuttu dilim,

Kokunu unuttum mesela, gözlerini, bakışını, gülüşünü, öpüşünü unuttum…

En sevdiğin müziği, yemeği, tuttuğun takımın renklerini unuttum.

Azad ettim seni yüreğimden sevgili…

Senin gidişin gerçek değildi, görmedim ben gittiğini.

Şimdi gerçekten gittin…

Yumruğumla tırnaklarımın nasıl tenime girdiğini gördüm,

Kalbimin göğsümden nasıl çıkacakçasına attığını gördüm,

Gözyaşlarımın tenimi erittiğini gördüm,

İçimdeki boşluğu gördüm sevgili,

Ve seni azad ettim…

Aynadaki bende senden eser yok.

İşte sen BENDEN şimdi gittin.




5 yorum:

Scissorhands dedi ki...

geri geldim ben

QsTaH dedi ki...

Geldiğine sevindim ki ben.

Scissorhands dedi ki...

ama yazmıyosun sen...

Scissorhands dedi ki...

beni görmek zorundasın.

HaYaLci dedi ki...

Zorundalıklar yorarki beni...

LinkWithin

Blog Widget by LinkWithin